Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

Θερινό Σινέ...Πατινάζ / Παρασκεύη 7 Ιούνη στις 21:00: Δευτέρες με λιακάδα

Σε μια παραθαλάσσια πόλη της Ισπανίας που πλήττεται από την ανεργία, μια παρέα απολυμένων εργατών συγκεντρώνονται κάθε βράδυ στο ίδιο μπαρ, ενώ τις καθημερινές αντιμετωπίζουν την αναμονή στο ταμείο ανεργίας και στα γραφεία ευρέσεως εργασίας.

*Φέρνουμε μαζί το καρεκλάκι ή στρωματάκι μας και το ποτό μας.


Σάββατο 8/6 στις 8μμ στου Φιλοπάππου

Το Σάββατο η Συνέλευσή μας συμμετέχει στην εκδήλωση/συζήτηση στο πάρκο Βουτιέ στο λόφο Φιλοπάππου για τους ελεύθερους χώρους της πόλης, την λεηλασία τους στο βωμό του κέρδους, την αποστείρωση και την τσιμεντοποίησή τους.



Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Άνοιξη στο Πατινάζ


Στο πλαίσιο του καλέσματος της συνέλευσής μας για το Σάββατο 11 Μάη, ο χώρος του Πατινάζ καθαρίστηκε από μέλη της συνέλευσης και γείτονες, προστέθηκαν 4 δεντράκια, συν-γευτήκαμε καλούδια, ακούσαμε μουσικές και επιβεβαιώσαμε τον χαρακτήρα που αναλογεί σε έναν ελεύθερο, ανοιχτό, δημόσιο χώρο ως αναπόσπαστου μέρους του άλσους του Μπαρουτάδικου. Η άνοιξη στο Πατινάζ θα συνοδευτεί με ό,τι της αρμόζει προκειμένου να μείνουν μακριά μπουλντόζες και εργολάβοι. 















Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Σάββατο 11 Μάιου από τις 11 π.μ. στο Πατινάζ

Όπως έχετε μάθει ήδη, η δημοτική αρχή έβαλε και πάλι μπροστά την κατασκευή του 5ου βρεφονηπιακού σταθμού στο Πατινάζ. Στις 15/3/2019 ήταν η τυπική έναρξη του έργου και ,σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, θα πρέπει μέχρι της 15/3/2020 να ξεκινήσουν το έργα. Ένα έργο που θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για τα 60 κάθε φορά παιδάκια που θα φιλοξενεί και τις οικογένειές τους, πρέπει -σώνει και ντε- να γίνει σε βάρος ενός χώρου που για πολλά περισσότερα παιδιά και τις οικογένειές τους εδώ και δεκάδες χρόνια αποτελεί -και θα πρέπει για άλλα τόσα χρόνια να αποτελεί- χώρο παιχνιδιού και αναψυχής.
Και γράφουμε «σώνει και ντε», γιατί σύμφωνα με το επικαιροποιημένο σχέδιο, ο προϋπολογισμός του έργου είναι 2,3 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά αρκούν και με το παραπάνω ώστε να γίνει το έργο κάπου μέσα στον αστικό ιστό και, επιπλέον, να πρασινίσει και ο χώρος του Πατινάζ. Αυτή η εκβιαστική επιμονή του δήμου να γίνει το έργο στο Πατινάζ έχει σημάνει εδώ και χρόνια την επιτηδευμένη εγκατάλειψη του χώρου, ως ακαλλιέργητου, απότιστου , βρώμικου και εντέλει απρόσιτου, έτσι ώστε η κατασκευή του έργου να μοιάζει με «λύτρωση» για τους περίοικους.
Επιπλέον, υπηρετώντας το σχέδιο αυτό, η παρούσα δημοτική αρχή (στα χνάρια της προηγούμενης) δημιουργεί ψεύτικα διλλήματα (βρεφονηπιακός σταθμός ή ελεύθερος χώρος πρασίνου) στοχεύοντας στην δημιουργία αντιπαραθέσεων στην βάση της τοπικής κοινωνίας προς όφελος της και μετέρχεται επικοινωνιακών τεχνασμάτων Γκαιπελικού τύπου, συνδέοντας άσχετα μεταξύ τους γεγονότα διαμέσου μιας υποτιθέμενης θεματικής «βίας», χρεώνοντας φασισμό σε όσους αντιστέκονται.
Από την πλευρά μας, θεωρούμε την υπόθεση αποτροπής του έργου μέσα στο Πατινάζ εξαιρετικά σημαντική γιατί θα αποτραπεί το άνοιγμα της «κερκόπορτας» της άλωσής του Μπαρουτάδικου με αυθαιρεσίες, με ξεπουλήματα, με αποψίλωση, με αυτό που εννοείται ως καπιταλιστική αξιοποίηση: κέρδος σε βάρος φύσης και ανθρώπων. Ειδικά μάλιστα από την στιγμή που η μνημονιακή ή μεταμνημονιακή «ανάπτυξη» βάζει στο στόχαστρο τους ελεύθερους χώρους του αστικού ιστού. Όπως και την πρώτη φορά, έτσι και τώρα, το έργο αυτό δεν θα γίνει μέσα στο Μπαρουτάδικο. Και για να σωθεί το άλσος πρέπει να συνεισφέρουμε όλοι και όλες από το Αιγάλεω και τις τριγύρω γειτονιές για τους οποίους το Πατινάζ αποτελεί βιωματική εμπειρία, φυτεμένη μέσα στις μνήμες της παιδικής ηλικίας.
Όταν το έργο ξεκινήσει, θα διώξουμε τις μπουλντόζες και τους εργολάβους. Μέχρι τότε, όμως, χρειάζεται να συμβάλλουμε στην προάσπιση του χώρου του Πατινάζ, ως ελεύθερου χώρου πρασίνου, αναψυχής, που αποτελεί, εκτός των άλλων, και ένα σημείο συνάντησης και ενδυνάμωσης των κοινωνικών σχέσεων. Να το υπερασπίσουμε και να το φροντίσουμε έμπρακτα, με καθαριότητα, δεντροφύτευση, με την οργάνωση πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, με πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και αυτό-οργάνωσης. Έτσι, απέναντι στο σχέδιο απαξίωσης και πλαστών διαχωρισμών που προωθεί η δημοτική αρχή με σκοπό την τσιμεντοποίηση του Πατινάζ, να προτάξουμε το «δικό μας σχέδιο»: Το Πατινάζ ως ελεύθερος χώρος πρασίνου, ανοιχτός σε όλους και όλες, κέντρο αναψυχής, πολιτισμού, αλληλεγγύης και αντίστασης, πεδίο δημιουργίας και ενδυνάμωσης σχέσεων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το Σάββατο 11 Μάιου, από τις 11 π.μ. ας είμαστε στο χώρο του Πατινάζ για καθαρισμό, δεντροφύτευση, συλλογική κουζίνα και για ανταλλαγή ιδεών και απόψεων για την συνέχιση του αγώνα. Ραντεβού, εκεί, λοιπόν.

Συνέλευση αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου


Τρίτη, 16 Απριλίου 2019

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΟΨΕΙΣ

Σε μια πρόσφατη ανακοίνωσή του με ευφάνταστο τίτλο: "ΕΠΕΙΔΗ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΕΧΕΙΠΟΛΛΕΣ ΟΨΕΙΣ" ο Δήμος Αιγάλεω προσφέρει ένα υπόδειγμα αυτού που θα λέγαμε "σύγχρονη διακυβέρνηση". Ο Δ. Μπίρμπας, ο δήμαρχος, έχει κάνει στοίχημα της -αυτοδιοικητικής του- ζωής να μετατρέψει το Aigaleo city του Ζαμπέτα σε smart city των "νεόφυτων επιχειρήσεων" και των εργολάβων. Σε μια πόλη που μαστίζεται από τις τραγικές επιλογές της κεντρικής πολιτικής διαχείρισης, με βουβές αυτοκτονίες, βαθιά εκμετάλλευση, κοινωνικές ανισότητες και επέλαση του κοινωνικού αποκλεισμού, κανείς δεν ρωτιέται και κανείς δεν απαντάει, όλα βαίνουν σε μια προοπτική ενός "αυτόματου πιλότου" που αναδεικνύει ως μέγιστο πρόβλημα της πόλης την πρόβαση στο... 5G. Λαμέ συνέδρια στο δημαρχείο, με εξέχουσες περσόνες ακαδημαϊκών, εκπροσώπων μκο και επιχειρηματιών, που τα παρακολουθούν διάφοροι επιτήδειοι με τελικό σκοπό όλων αυτών -πίσω από εξώφθαλμα προβληματικές προσχηματικές- το γνωστό άδραγμα ακόμη και των ψίχουλων που προορίζονται για την τοπική αυτοδιοίκηση.

Η μετατροπή, ωστόσο, αυτή της πόλης δεν είναι εύκολη υπόθεση αφού πρέπει να εξασφαλισθεί η "ομαλότητα" ή, άλλως, η "έννομη τάξις" στην πόλη. Η σιωπή νεκροταφείου στην πόλη. Αυτή είναι η πολιτική δουλειά που αναλογεί εξάλλου στους εκάστοτε πολιτικούς υπαλλήλους του κεφαλαίου. Έτσι λοιπόν, εντοπίζεται ένας κοινωνικός αγώνας σε εξέλιξη και με ιστορία 8 χρόνων, όπως αυτός της αποτροπής τσιμεντοποίησης του Πατινάζ στο Μπαρουτάδικο (μπορείτε με ευκολία να διακρίνετε στο βάθος το ενδιαφέρον εργολάβων και ιδιωτών για τα 2,3 εκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή του "κοινωφελούς" έργου) , και με οδηγό την στοχοποίησή του αρχίζουν να απλώνονται οι χάρτες από τα θλιβερά επιτελεία του δημαρχείου, να σχεδιάζονται οι πολιτικές αλχημείες και να συντάσσονται οι μηνύσεις κατά "παντός υπευθύνου", οι απειλές και οι φλογερές ανακοινώσεις.

Μια απόπειρα αποδόμησης της συγκεκριμένης ανακοίνωσης του δήμου έχει να προσφέρει πολλά για έναν θαυμάσιο συνδυασμό Μακιαβελισμού και Γκαιμπελισμού και μάλιστα στο όνομα του "αντιφασισμού".

Πού είναι ο Γκαιμπελισμός; Σε μια ανακοίνωση αραδιάζονται άσχετα μεταξύ τους γεγονότα υπό την υποτιθέμενη συνδετική θεματική μιας βίας που ξαφνικά εξαπλώνεται και απειλεί την πόλη. Μια επίθεση στο κτίριο του δημαρχείου από αναρχική ομάδα που υπερασπίζεται το φυσικό περιβάλλον απέναντι στις αυθαιρεσίες της δημοτικής αρχής (στην ανακοίνωση του δήμου φυσικά "βία" θεωρούνται τα συνθήματα και τα σπασμένα τζάμια και όχι τα εκατοντάδες κομμένα δέντρα στο Αιγάλεω από την δημοτική αρχή, οι διαρκείς ψευδείς ανακοινώσεις του δήμου και η αλαζονεία και η απαξίωση κατοίκων από το βάθρο του δημάρχου), η άρνηση κατοίκων της περιοχής (που θέλουν να απολαμβάνουν το άλσος του Μπαρουτάδικου και όχι τα τραπεζοκαθίσματα της Αγίας Λάβρας) να αποδεχτούν το κλειδαμπάρωμα του άλσους υπό το γνωστό/άγνωστο πρόσχημα της ασφάλειας και, τέλος, μια πυρκαγιά ένα… απόγευμα μιας… Πέμπτης στο γήπεδο Αιγάλεω που χρεώνεται από το σοφό επιτελείο του δήμου σε "χούλιγκανς" (ενώ δεν έχει ξεκαθαριστεί η αιτία και υπάρχει η βάσιμη υποψία ότι προέρχεται από εργασίες συνεργείου που γίνονταν πριν στον χώρο). Μετά από την παράθεση των γεγονότων στην ανακοίνωση, περνάμε υπό μορφή ερωτήσεων σε βάσιμες υποψίες που καταλήγουν -σε μια έκταση που αναλογεί στο 1/3 της ανακοίνωσης- να στοχοποιούν τον αγώνα ενάντια στην τσιμεντοποίηση του Πατινάζ, που είναι και ο μόνος τοπικός αγώνας αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στο Αιγάλεω. Οι αντιστεκόμενοι/ες χρεώνονται με φασισμό… ανεξαρτήτως κινήτρων (λογικό οξύμωρο μιας και ο φασισμός είναι ιδεολογία με συγκεκριμένες συνειδησιακές συγκροτήσεις). Ο επίλογος της ανακοίνωσης είναι οι μηνύσεις, οι απειλές και η αποθέωση της… εννόμου τάξεως, όπως φυσικά την εννοούν τα σοφά επιτελεία. Είναι τραγικό και επικίνδυνο στο όνομα του αντιφασισμού να χρησιμοποιούνται φασιστικές μέθοδοι όπως αυτή του Γκαίμπελς: "δημιουργούμε διαρκώς εντυπώσεις, λέμε, λέμε και στο τέλος πάντα κάτι μένει στα μυαλά των υπηκόων." Τραγικό και επικίνδυνο για όλους και όλες μας σε αυτή την πόλη.

Πού είναι ο Μακιαβελισμός; Η δημοτική αρχή θεωρώντας ότι έχει εξασφαλίσει την ανοχή (και, φυσικά, όχι την αποδοχή) των κατοίκων της περιοχής για την κατασκευή του βρεφονηπιακού σταθμού στον χώρο του Πατινάζ (και επίμονα πουθενά αλλού μέσα στον αστικό ιστό), με πλάτη την υποστολή των κοινωνικών αγώνων μετά από την απάτη της σοσιαλδημοκρατικής κεντρικής πολιτικής διαχείρισης, προφανώς θέλει να διαιρέσει τους ίδιους τους αντιστεκόμενους και τις αντιστεκόμενες στην τσιμεντοποίηση του Πατινάζ. Κι εδώ ακριβώς συναντάμε τον Μακιαβέλι. Θεωρούν ότι με τέτοιου τύπου ανακοινώσεις θα δημιουργήσουν ρηγματώσεις στο εσωτερικό της Συνέλευσης αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου με σημείο αναφοράς την... βία. Επειδή γνωρίζουν ότι η συνέλευση αυτή θα υπερασπιστεί με νύχια και με δόντια το Μπαρουτάδικο στόχος είναι το ξεδόντιασμά της… Μια διασπασμένη λοιπόν Συνέλευση θεωρούν ότι θα είναι ένας εξαιρετικά εύκολος αντίπαλος.

Με αυτό το πλευρό να κοιμούνται…



Συνέλευση αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου



Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Για την φίλη και συντρόφισσα Αλεξάνδρα


Η Αλεξάνδρα είχε τα δικά της ριζώματα στο Αιγάλεω και την Αγία Βαρβάρα. Όπως είχε και στη Γαλλία αλλά και στα Χανιά. Όπου κι αν ρίζωσε, έστω και για λίγο, δεν έμεινε αμέτοχη στις κοινές υποθέσεις. Και ήταν διακριτικός και αξιοπρεπής φορέας μιας αντίληψης για το πολιτικό, διαμετρικά αντίθετης από της έννοια της κυρίαρχης που θέλει την ενασχόληση με τα κοινά ταυτόσημη με την διαχείριση της εξουσίας, με το κυνήγι της πολιτικής υπεραξίας και της ματαιόδοξης ιδιοτέλειας. Η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφοσύνη, σε κάθε συσχέτιση με την Αλεξάνδρα επέστρεφαν στις πρωτογενείς πηγές της έμπνευσής τους, εκεί που πρωτολαλήθηκαν ως απόπειρα αποκαθήλωσης της κακοφορμισμένης ιερότητας των καταπιεστών, για να γίνουν κοινή συνείδηση των από τα κάτω στον αγώνα για την κατοχύρωση του αυτοκαθορισμού τους.
Σε ό,τι μας αφορά αγωνιστήκαμε μαζί στη Λαϊκή Συνέλευση Αιγάλεω (ως βασικός πυλώνας στην απόπειρα να απαντηθούν οι μνημονιακές ντιρεκτίβες χωρίς τα καρκινώματα το εθνικισμού και του ρατσισμού) αλλά και στον αγώνα που ακολούθησε για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου από τους εργολάβους μέχρι που ο αγώνας αυτός νίκησε. Συμμετείχε στην κατάληψη Σινιάλο και δεν έλειπε, φυσικά, από κάθε κίνηση στήριξης των εργασιακών δικαιωμάτων με τον δικό της -πάντα επεξηγημένο συλλογικά- διακριτό τρόπο.
Ξέρουμε ότι η Αλεξάνδρα μισούσε τις νεκρολογίες. Η ανάγκη όμως για αυτές τις γραμμές έχουν να κάνουν με εμάς τους ίδιους. Δύσκολο να αντέξουμε αυτό το κενό μέσα και ανάμεσά μας. Ας γεμίσει με μια κοινή υπόσχεση να συλλογικοποιούμε διαρκώς τα μοναδικά χαρακτηριστικά της Αλεξάνδρας.
Καλό μας αγώνα, πιο μόνοι και μόνες, όχι όμως λιγότερο δυνατοί και δυνατές.