Άνοιξη στο Πατινάζ

Στο πλαίσιο του καλέσματος της συνέλευσής μας για το Σάββατο 11 Μάη, ο χώρος του Πατινάζ καθαρίστηκε από μέλη της συνέλευσης και γείτονες, προστέθηκαν 4 δεντράκια, συν-γευτήκαμε καλούδια, ακούσαμε μουσικές και επιβεβαιώσαμε τον χαρακτήρα που αναλογεί σε έναν ελεύθερο, ανοιχτό, δημόσιο χώρο ως αναπόσπαστου μέρους του άλσους του Μπαρουτάδικου. Η άνοιξη στο Πατινάζ θα συνοδευτεί με ό,τι της αρμόζει προκειμένου να μείνουν μακριά μπουλντόζες και εργολάβοι. 

Σάββατο 11 Μάιου από τις 11 π.μ. στο Πατινάζ

Όπως έχετε μάθει ήδη, η δημοτική αρχή έβαλε και πάλι μπροστά την κατασκευή του 5ου βρεφονηπιακού σταθμού στο Πατινάζ. Στις 15/3/2019 ήταν η τυπική έναρξη του έργου και ,σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, θα πρέπει μέχρι της 15/3/2020 να ξεκινήσουν το έργα. Ένα έργο που θα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο για τα 60 κάθε φορά παιδάκια που θα φιλοξενεί και τις οικογένειές τους, πρέπει -σώνει και ντε- να γίνει σε βάρος ενός χώρου που για πολλά περισσότερα παιδιά και τις οικογένειές τους εδώ και δεκάδες χρόνια αποτελεί -και θα πρέπει για άλλα τόσα χρόνια να αποτελεί- χώρο παιχνιδιού και αναψυχής.
Και γράφουμε «σώνει και ντε», γιατί σύμφωνα με το επικαιροποιημένο σχέδιο, ο προϋπολογισμός του έργου είναι 2,3 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά αρκούν και με το παραπάνω ώστε να γίνει το έργο κάπου μέσα στον αστικό ιστό και, επιπλέον, να πρασινίσει και ο χώρος του Πατινάζ. Αυτή η εκβιαστική επιμονή του δήμου να γίνει το έργο στο Πατινάζ έχει σημάνει εδώ και χρόνια την επιτηδευμένη εγκατάλειψη του χώρου, ως ακαλλιέργητου, απότιστου , βρώμικου και εντέλει απρόσιτου, έτσι ώστε η κατασκευή του έργου να μοιάζει με «λύτρωση» για τους περίοικους.
Επιπλέον, υπηρετώντας το σχέδιο αυτό, η παρούσα δημοτική αρχή (στα χνάρια της προηγούμενης) δημιουργεί ψεύτικα διλλήματα (βρεφονηπιακός σταθμός ή ελεύθερος χώρος πρασίνου) στοχεύοντας στην δημιουργία αντιπαραθέσεων στην βάση της τοπικής κοινωνίας προς όφελος της και μετέρχεται επικοινωνιακών τεχνασμάτων Γκαιπελικού τύπου, συνδέοντας άσχετα μεταξύ τους γεγονότα διαμέσου μιας υποτιθέμενης θεματικής «βίας», χρεώνοντας φασισμό σε όσους αντιστέκονται.
Από την πλευρά μας, θεωρούμε την υπόθεση αποτροπής του έργου μέσα στο Πατινάζ εξαιρετικά σημαντική γιατί θα αποτραπεί το άνοιγμα της «κερκόπορτας» της άλωσής του Μπαρουτάδικου με αυθαιρεσίες, με ξεπουλήματα, με αποψίλωση, με αυτό που εννοείται ως καπιταλιστική αξιοποίηση: κέρδος σε βάρος φύσης και ανθρώπων. Ειδικά μάλιστα από την στιγμή που η μνημονιακή ή μεταμνημονιακή «ανάπτυξη» βάζει στο στόχαστρο τους ελεύθερους χώρους του αστικού ιστού. Όπως και την πρώτη φορά, έτσι και τώρα, το έργο αυτό δεν θα γίνει μέσα στο Μπαρουτάδικο. Και για να σωθεί το άλσος πρέπει να συνεισφέρουμε όλοι και όλες από το Αιγάλεω και τις τριγύρω γειτονιές για τους οποίους το Πατινάζ αποτελεί βιωματική εμπειρία, φυτεμένη μέσα στις μνήμες της παιδικής ηλικίας.
Όταν το έργο ξεκινήσει, θα διώξουμε τις μπουλντόζες και τους εργολάβους. Μέχρι τότε, όμως, χρειάζεται να συμβάλλουμε στην προάσπιση του χώρου του Πατινάζ, ως ελεύθερου χώρου πρασίνου, αναψυχής, που αποτελεί, εκτός των άλλων, και ένα σημείο συνάντησης και ενδυνάμωσης των κοινωνικών σχέσεων. Να το υπερασπίσουμε και να το φροντίσουμε έμπρακτα, με καθαριότητα, δεντροφύτευση, με την οργάνωση πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, με πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και αυτό-οργάνωσης. Έτσι, απέναντι στο σχέδιο απαξίωσης και πλαστών διαχωρισμών που προωθεί η δημοτική αρχή με σκοπό την τσιμεντοποίηση του Πατινάζ, να προτάξουμε το «δικό μας σχέδιο»: Το Πατινάζ ως ελεύθερος χώρος πρασίνου, ανοιχτός σε όλους και όλες, κέντρο αναψυχής, πολιτισμού, αλληλεγγύης και αντίστασης, πεδίο δημιουργίας και ενδυνάμωσης σχέσεων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το Σάββατο 11 Μάιου, από τις 11 π.μ. ας είμαστε στο χώρο του Πατινάζ για καθαρισμό, δεντροφύτευση, συλλογική κουζίνα και για ανταλλαγή ιδεών και απόψεων για την συνέχιση του αγώνα. Ραντεβού, εκεί, λοιπόν.

Συνέλευση αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου

ΕΠΕΙΔΗ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΛΑΤΡΕΥΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΟΨΕΙΣ

Σε μια πρόσφατη ανακοίνωσή του με ευφάνταστο τίτλο: "ΕΠΕΙΔΗ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΕΧΕΙΠΟΛΛΕΣ ΟΨΕΙΣ" ο Δήμος Αιγάλεω προσφέρει ένα υπόδειγμα αυτού που θα λέγαμε "σύγχρονη διακυβέρνηση". Ο Δ. Μπίρμπας, ο δήμαρχος, έχει κάνει στοίχημα της -αυτοδιοικητικής του- ζωής να μετατρέψει το Aigaleo city του Ζαμπέτα σε smart city των "νεόφυτων επιχειρήσεων" και των εργολάβων. Σε μια πόλη που μαστίζεται από τις τραγικές επιλογές της κεντρικής πολιτικής διαχείρισης, με βουβές αυτοκτονίες, βαθιά εκμετάλλευση, κοινωνικές ανισότητες και επέλαση του κοινωνικού αποκλεισμού, κανείς δεν ρωτιέται και κανείς δεν απαντάει, όλα βαίνουν σε μια προοπτική ενός "αυτόματου πιλότου" που αναδεικνύει ως μέγιστο πρόβλημα της πόλης την πρόβαση στο... 5G. Λαμέ συνέδρια στο δημαρχείο, με εξέχουσες περσόνες ακαδημαϊκών, εκπροσώπων μκο και επιχειρηματιών, που τα παρακολουθούν διάφοροι επιτήδειοι με τελικό σκοπό όλων αυτών -πίσω από εξώφθαλμα προβληματικές προσχηματικές- το γνωστό άδραγμα ακόμη και των ψίχουλων που προορίζονται για την τοπική αυτοδιοίκηση.

Η μετατροπή, ωστόσο, αυτή της πόλης δεν είναι εύκολη υπόθεση αφού πρέπει να εξασφαλισθεί η "ομαλότητα" ή, άλλως, η "έννομη τάξις" στην πόλη. Η σιωπή νεκροταφείου στην πόλη. Αυτή είναι η πολιτική δουλειά που αναλογεί εξάλλου στους εκάστοτε πολιτικούς υπαλλήλους του κεφαλαίου. Έτσι λοιπόν, εντοπίζεται ένας κοινωνικός αγώνας σε εξέλιξη και με ιστορία 8 χρόνων, όπως αυτός της αποτροπής τσιμεντοποίησης του Πατινάζ στο Μπαρουτάδικο (μπορείτε με ευκολία να διακρίνετε στο βάθος το ενδιαφέρον εργολάβων και ιδιωτών για τα 2,3 εκατομμύρια ευρώ για την κατασκευή του "κοινωφελούς" έργου) , και με οδηγό την στοχοποίησή του αρχίζουν να απλώνονται οι χάρτες από τα θλιβερά επιτελεία του δημαρχείου, να σχεδιάζονται οι πολιτικές αλχημείες και να συντάσσονται οι μηνύσεις κατά "παντός υπευθύνου", οι απειλές και οι φλογερές ανακοινώσεις.

Μια απόπειρα αποδόμησης της συγκεκριμένης ανακοίνωσης του δήμου έχει να προσφέρει πολλά για έναν θαυμάσιο συνδυασμό Μακιαβελισμού και Γκαιμπελισμού και μάλιστα στο όνομα του "αντιφασισμού".

Πού είναι ο Γκαιμπελισμός; Σε μια ανακοίνωση αραδιάζονται άσχετα μεταξύ τους γεγονότα υπό την υποτιθέμενη συνδετική θεματική μιας βίας που ξαφνικά εξαπλώνεται και απειλεί την πόλη. Μια επίθεση στο κτίριο του δημαρχείου από αναρχική ομάδα που υπερασπίζεται το φυσικό περιβάλλον απέναντι στις αυθαιρεσίες της δημοτικής αρχής (στην ανακοίνωση του δήμου φυσικά "βία" θεωρούνται τα συνθήματα και τα σπασμένα τζάμια και όχι τα εκατοντάδες κομμένα δέντρα στο Αιγάλεω από την δημοτική αρχή, οι διαρκείς ψευδείς ανακοινώσεις του δήμου και η αλαζονεία και η απαξίωση κατοίκων από το βάθρο του δημάρχου), η άρνηση κατοίκων της περιοχής (που θέλουν να απολαμβάνουν το άλσος του Μπαρουτάδικου και όχι τα τραπεζοκαθίσματα της Αγίας Λάβρας) να αποδεχτούν το κλειδαμπάρωμα του άλσους υπό το γνωστό/άγνωστο πρόσχημα της ασφάλειας και, τέλος, μια πυρκαγιά ένα… απόγευμα μιας… Πέμπτης στο γήπεδο Αιγάλεω που χρεώνεται από το σοφό επιτελείο του δήμου σε "χούλιγκανς" (ενώ δεν έχει ξεκαθαριστεί η αιτία και υπάρχει η βάσιμη υποψία ότι προέρχεται από εργασίες συνεργείου που γίνονταν πριν στον χώρο). Μετά από την παράθεση των γεγονότων στην ανακοίνωση, περνάμε υπό μορφή ερωτήσεων σε βάσιμες υποψίες που καταλήγουν -σε μια έκταση που αναλογεί στο 1/3 της ανακοίνωσης- να στοχοποιούν τον αγώνα ενάντια στην τσιμεντοποίηση του Πατινάζ, που είναι και ο μόνος τοπικός αγώνας αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στο Αιγάλεω. Οι αντιστεκόμενοι/ες χρεώνονται με φασισμό… ανεξαρτήτως κινήτρων (λογικό οξύμωρο μιας και ο φασισμός είναι ιδεολογία με συγκεκριμένες συνειδησιακές συγκροτήσεις). Ο επίλογος της ανακοίνωσης είναι οι μηνύσεις, οι απειλές και η αποθέωση της… εννόμου τάξεως, όπως φυσικά την εννοούν τα σοφά επιτελεία. Είναι τραγικό και επικίνδυνο στο όνομα του αντιφασισμού να χρησιμοποιούνται φασιστικές μέθοδοι όπως αυτή του Γκαίμπελς: "δημιουργούμε διαρκώς εντυπώσεις, λέμε, λέμε και στο τέλος πάντα κάτι μένει στα μυαλά των υπηκόων." Τραγικό και επικίνδυνο για όλους και όλες μας σε αυτή την πόλη.

Πού είναι ο Μακιαβελισμός; Η δημοτική αρχή θεωρώντας ότι έχει εξασφαλίσει την ανοχή (και, φυσικά, όχι την αποδοχή) των κατοίκων της περιοχής για την κατασκευή του βρεφονηπιακού σταθμού στον χώρο του Πατινάζ (και επίμονα πουθενά αλλού μέσα στον αστικό ιστό), με πλάτη την υποστολή των κοινωνικών αγώνων μετά από την απάτη της σοσιαλδημοκρατικής κεντρικής πολιτικής διαχείρισης, προφανώς θέλει να διαιρέσει τους ίδιους τους αντιστεκόμενους και τις αντιστεκόμενες στην τσιμεντοποίηση του Πατινάζ. Κι εδώ ακριβώς συναντάμε τον Μακιαβέλι. Θεωρούν ότι με τέτοιου τύπου ανακοινώσεις θα δημιουργήσουν ρηγματώσεις στο εσωτερικό της Συνέλευσης αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου με σημείο αναφοράς την... βία. Επειδή γνωρίζουν ότι η συνέλευση αυτή θα υπερασπιστεί με νύχια και με δόντια το Μπαρουτάδικο στόχος είναι το ξεδόντιασμά της… Μια διασπασμένη λοιπόν Συνέλευση θεωρούν ότι θα είναι ένας εξαιρετικά εύκολος αντίπαλος.

Με αυτό το πλευρό να κοιμούνται…

Συνέλευση αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου

Για την φίλη και συντρόφισσα Αλεξάνδρα

Η Αλεξάνδρα είχε τα δικά της ριζώματα στο Αιγάλεω και την Αγία Βαρβάρα. Όπως είχε και στη Γαλλία αλλά και στα Χανιά. Όπου κι αν ρίζωσε, έστω και για λίγο, δεν έμεινε αμέτοχη στις κοινές υποθέσεις. Και ήταν διακριτικός και αξιοπρεπής φορέας μιας αντίληψης για το πολιτικό, διαμετρικά αντίθετης από της έννοια της κυρίαρχης που θέλει την ενασχόληση με τα κοινά ταυτόσημη με την διαχείριση της εξουσίας, με το κυνήγι της πολιτικής υπεραξίας και της ματαιόδοξης ιδιοτέλειας. Η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφοσύνη, σε κάθε συσχέτιση με την Αλεξάνδρα επέστρεφαν στις πρωτογενείς πηγές της έμπνευσής τους, εκεί που πρωτολαλήθηκαν ως απόπειρα αποκαθήλωσης της κακοφορμισμένης ιερότητας των καταπιεστών, για να γίνουν κοινή συνείδηση των από τα κάτω στον αγώνα για την κατοχύρωση του αυτοκαθορισμού τους.

Σε ό,τι μας αφορά αγωνιστήκαμε μαζί στη Λαϊκή Συνέλευση Αιγάλεω (ως βασικός πυλώνας στην απόπειρα να απαντηθούν οι μνημονιακές ντιρεκτίβες χωρίς τα καρκινώματα το εθνικισμού και του ρατσισμού) αλλά και στον αγώνα που ακολούθησε για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου από τους εργολάβους μέχρι που ο αγώνας αυτός νίκησε. Συμμετείχε στην κατάληψη Σινιάλο και δεν έλειπε, φυσικά, από κάθε κίνηση στήριξης των εργασιακών δικαιωμάτων με τον δικό της -πάντα επεξηγημένο συλλογικά- διακριτό τρόπο.

Ξέρουμε ότι η Αλεξάνδρα μισούσε τις νεκρολογίες. Η ανάγκη όμως για αυτές τις γραμμές έχουν να κάνουν με εμάς τους ίδιους. Δύσκολο να αντέξουμε αυτό το κενό μέσα και ανάμεσά μας. Ας γεμίσει με μια κοινή υπόσχεση να συλλογικοποιούμε διαρκώς τα μοναδικά χαρακτηριστικά της Αλεξάνδρας.

Καλό μας αγώνα, πιο μόνοι και μόνες, όχι όμως λιγότερο δυνατοί και δυνατές.

Οι εργολάβοι θα απορούν με την υπομονή των κατοίκων άραγε;...

Δεν στέγνωσε το μελάνι από την προηγούμενη ανάρτησή μας, όπου αναφέραμε ότι το αυτό του έργο "περιφερειακά του άλσους" κοστίζει τη ζωή δεκάδων δέντρων, και το πρωί της 21 Μάρτη -στο πλαίσιο του συγκεκριμένου έργου-  καρατομήθηκαν μεγάλα δέντρα όπως φαίνεται και στην φωτογραφία. Δεν υπάρχουν λόγια... Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με άρρωστα δέντρα, ούτε με ακατάλληλα, ούτε με δέντρα που βρομίζουν τα πεζοδρόμια ή "σηκώνουν" τα τσιμέντα. Η απαξίωση των αντιδράσεων των κατοίκων και της ευαισθησίας τους για την προηγούμενη καρατόμηση των 40 μουριών, δεν μπορεί να αναγνωσθεί με καμία εκδοχή αυτού που θα λέγαμε ήθος. Είναι εκτός ήθους. Πρόκειται για την ωμή, αισχροκερδή μηχανιστική λογική των διαπλεκόμενων, των πολεοδόμων, των εργολάβων και κάθε άλλου εχθρού του περιβάλλοντος, εχθρού του ανθρώπινου μέτρου μιας πόλης. Ιδρώνει το αυτί τους; Όχι! Να δούμε πότε θα ιδρώσουν τρέχοντας...

Ενώ αυτοί θα περιμένουν την αναθεώρηση...

...της άδειας κατασκευής του βρεφονηπιακού σταθμού, εμείς δεν θα περιμένουμε.
Η τυπική έναρξη της κατασκευής του έργου ήταν στις 15/3 αλλά, όπως γράφουμε, ήταν τυπική. Όπως επίσης ξέρουμε η άνοιξη δεν είναι εποχή των εργολάβων και της μπουλντόζας αλλά της ανανέωσης του φυσικού περιβάλλοντος και των αγώνων που την υποστηρίζουν. Εν μέσω της άνοιξης, βεβαίως, θα πνιγούμε και στις προεκλογικές υποσχέσεις αφού την γέμισαν με εκλογικές διαδικασίες. Στο προσκήνιο θα έχουμε από τους άμβωνες εκθειασμούς της φύσης και λάβρες κορώνες για την προστασία της  και στο παρασκήνιο οι εργολάβοι θα τρίβουν τα χέρια τους αδημονώντας για τη λεηλασία της.
Ο καιρός ανοίγει κι έτσι θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε από τη μεριά μας τον χώρο του Πατινάζ όπως του αναλογεί. Ως έναν ελεύθερο και ανοιχτό χώρο, σύμβολο πια του αγώνα για την υπεράσπιση του άλσους του Μπαρουτάδικου αλλά και του αστικού πρασίνου του Αιγάλεω. Την περίοδο 2011-2015 δόθηκε ένας αγώνας υποδειγματικός, πεισματικός και νικηφόρος ως προς την αποτροπή τσιμεντοποίησης του Πατινάζ. Το έργο επανήλθε με αλλαγές που υποτίθεται ότι ικανοποιούν τις ενστάσεις των περίοικων και των αντιστεκόμενων, αλλά στην ουσία πρόκειται για "αρωματικό τσιμέντο" με φιλοπεριβαλλοντική προσχηματική.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες λοιπόν θα δρομολογηθούν διάφορες κινήσεις με σκοπό την θωράκιση της προστασίας του χώρου του Πατινάζ. Αυτή η θωράκιση δεν έχει να κάνει με αμυντικά προσχώματα αλλά με την επιθετικότητα των κοινωνικών εκείνων σχέσεων που πρεσβεύουν τον πολιτισμό της αντίστασης στις επιβουλές της εξουσίας, είτε κεντρικής είτε τοπικής, είτε μεγάλης είτε μικρής. Εκδηλώσεις και δράσεις, λοιπόν, στον χώρο του Πατινάζ θα συμπυκνώσουν την δική μας άνοιξη στα λίγα αυτά στρέμματα που έχουν, ωστόσο, μεγάλη σημασία: την αποτροπή οποιουδήποτε ενδεχόμενου συνέχισης της λεηλασίας του άλσους, την αποτροπή των αυθαιρεσιών κάθε ματαιόδοξης ομάδας συμφερόντων, είτε πολιτικών είτε οικονομικών.
Άνοιξη στο Πατινάζ, λοιπόν!

Πέμπτη 14/3 στις 7μμ ραντεβού στο Πατινάζ

Με δεδομένη την τυπική ημερομηνία έναρξης του έργου της κατασκευής βρεφονηπιακού σταθμού στη θέση Πατινάζ στο άλσος του Μπαρουτάδικου στις 15/3/2019, σας καλούμε την προηγούμενη ημέρα, Πέμπτη 14/3 στο Πατινάζ στις 7μμ προκειμένου να συντονίσουμε όλοι και όλες μαζί τις κινήσεις μας σε περίπτωση που εμφανιστούν οι μπουλντόζες το επόμενο πρωί. Η συζήτηση θα έχει να κάνει με πρακτικά ζητήματα έτσι ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση όλων των ενδεχόμενων. Είναι πολύ πιθανόν το έργο να μην ξεκινήσει στην τυπική ημερομηνία έναρξης μια και δίνεται, από την σύμβαση με τον εργολάβο, περιθώριο ενός χρόνου προκειμένου να ολοκληρωθεί ως κατασκευή. Κρίνουμε, ωστόσο, ότι χρειάζεται ένα υποτυπώδες σχέδιο και ένας συντονισμός να βρίσκονται σε ετοιμότητα ανεξάρτητα από την ημερομηνία έναρξης. Έτσι και αλλιώς, ο καιρός ανοίγει και έχουμε σκοπό να εκμεταλλευτούμε κάθε χρονικό περιθώριο που θα προκύψει εκ των πραγμάτων με το όποιο τρενάρισμα του έργου προκειμένου να κρατήσουμε ανοιχτό, ελεύθερο και ζωντανό τον χώρο του Πατινάζ.

Για την συνάντηση της Πέμπτης 14/3 αυτό που χρειαζόμαστε είναι δεσμεύσεις ως φυσικές παρουσίες, η επικοινωνία μεταξύ μας και ένας συντονισμός κινήσεων σε περίπτωση που εμφανιστούν οι εργολάβοι, η αστυνομία ή οι “αγανακτισμένοι” πολίτες.

Ραντεβού την Πέμπτη 14/3 λοιπόν στις 7μμ στο Πατινάζ


Συνέλευση αγώνα για την υπεράσπιση του Μπαρουτάδικου